бон


бон
(фр. bon) 1. исплатница, упатница (на некоја сума пари)
2. привремена благајничка потврда
3. потврда за примени пари со која може подоцна да се подигне стока
4. привремена книжна пара
5. известие за некоја вредност со кое се подигаат пари од благајна.

Macedonian dictionary. 2013.